What’s on my Messy-Mind

Verandering of Transformatie?

Verandering of transformatie?

Er komt een moment dat we in onszelf een ‘zelf’ herkennen en vanaf dat moment zijn we voortdurend op zoek naar verandering in ons ‘Zelf’.
Daar is helemaal niets mis mee: Het is een natuurlijk proces dat we ‘ontwikkeling’ noemen. Soms is verandering precies datgene wat het woord beschrijft: Verandering. Is het wenselijk dat iedere verandering ook een verbetering is?

Een rups eet blaadjes. Door de stand van zijn kop te veranderen, vreet hij systematisch langs de rand van een blaadje. Zodra het blaadje op is en er alleen nog een taaie steel over is, veranderd de rups van richting en vind een nieuw blad. Soms kruipt hij naar een andere plant en veranderd van dieet. Als hij van plek veranderd, van schaduw naar in de zon, veranderd ook zijn lichaamstemperatuur en veranderd zijn eetlust samen met zijn fysieke gezondheid..   Er veranderd steeds veel in de omstandigheden van de rups.

Maar Hoezeer hij zich ook inspant en z’n best doet; het blijft een rups… Om zijn wereld –beeld- te verruimen en ten volle van het leven in al zijn facetten te kunnen genieten is er meer nodig dan het ‘onderhouden’ van het lichaam en dat is precies waar de rups zich op voorbereid:

Transformatie!

Zo gaan de meeste mensen ook door het leven: we veranderen onze intelligentie door te studeren, veranderen eetpatronen, hebben een sociaal leven…   en we veranderen van werk, huis of auto (of partner) wanneer we denken daar beter van te worden. Tot het moment dat we een knagend gevoel krijgen, dat er meer is. Een behoefte om te ervaren en begrijpen. Om te transformeren naar ‘zijnsnivo’…

Wanneer ik me probeer te verplaatsen in de rups, vraag ik me af of er een drijfveer is, of die dan van het allereerste begin aanwezig is, of dat die zich langzaam ontwikkeld…

Ik vraag me af of de vraag relevant is: het is immers het eindresultaat dat alles overstijgt en al het andere onbelangrijk maakt. ‘Verlichting’ is even waardevol op je 20ste levensjaar als op je 80ste   Het maakt de tijd ervóór niet meer of minder waardevol.

Zou dat betekenen dat het voor een mens niets uitmaakt op welk moment ze besluit zich te verdiepen in zichzelf? Kunnen we de tijd dat we gezapig door het leven gaan, op de oer-energie en in overlevingsmodus, zien als voorbereiding op het ‘bewuste’ volledige leven? Is het mijn zendingsdrang, die vindt dat iedereen zo snel mogelijk ‘bewust’ zou moeten zijn, teneinde het leven ten volle te beleven?…

Ik heb zojuist –weer- een tekortkoming in mezelf ontdekt en ga dit eerst eens uitdiepen en onderzoeken voor ik weer iets doms zeg… Of is dat ook weer een oordeel over mijzelf?…

En ik maar denken dat ik al een getransformeerd was tot een vlinder….

Terug naar het Blog-overzicht: